آشنایی با دیتابیس های مختلف (SQL, NoSQL, Wide-Column store, Key-Value)

در این ویدیو، با هم نگاهی انداختیم به انواع مختلف پایگاه‌های داده و ویژگی‌های هرکدوم.

پایگاه‌های داده رابطه‌ای (SQL)

پایگاه‌های داده‌ای مثل MySQL، SQLite و SQL Server داده‌ها رو توی جداول منظم ذخیره می‌کنن. هر جدول شامل ردیف‌ها و ستون‌هاست؛ مثلا برای ذخیره اطلاعات دانشجوها، ستون‌هایی مثل نام، سن، شهر و کد ملی داریم. برای ارتباط بین جداول مختلف، از کلیدهای خارجی (Foreign Keys) استفاده می‌کنیم.

پایگاه‌های داده غیررابطه‌ای (NoSQL)

این نوع پایگاه‌های داده برای داده‌های غیرساختاریافته یا متغیر مناسب‌ترن. چهار نوع اصلی دارن:

ذخیره‌سازهای ستونی گسترده (Wide-Column Stores): مثل Apache Cassandra، که داده‌ها رو در جداولی با ستون‌های متغیر ذخیره می‌کنن.

پایگاه‌های داده سندی (Document Stores): مثل MongoDB، که داده‌ها رو به صورت اسناد JSON ذخیره می‌کنن.

پایگاه‌های داده کلید-مقدار (Key-Value Stores): مثل Redis، که داده‌ها رو به صورت جفت‌های کلید و مقدار ذخیره می‌کنن.

پایگاه‌های داده گراف (Graph Databases): مثل Neo4j، که داده‌ها رو به صورت گره‌ها و روابط بین اون‌ها ذخیره می‌کنن.

انتخاب پایگاه داده مناسب

انتخاب نوع پایگاه داده بستگی به نوع داده‌ها و نیازهای پروژه‌ت داره. برای داده‌های ساختاریافته و تراکنش‌های پیچیده، پایگاه‌های داده رابطه‌ای مناسب‌ترن. اما اگه داده‌هات متنوع و بدون ساختار مشخص هستن، یا نیاز به مقیاس‌پذیری بالا داری، پایگاه‌های داده NoSQL گزینه بهتری هستن.